ก่อนถึงตลาดคลองเตย

พอเลยโค้งฮอนด้ามาได้นิดหนึ่ง ผมก็วิ่งอยู่เลนขวาในสุด เผอิญมีรถสีเทาเข้มอีกคันอยู่เลนกลางอยากจะเปลี่ยนเลนเข้ามา ผมเห็นว่าผมก็อยู่กระชั้นชิดกับรถคันข้างหน้าแล้ว แต่เขาก็ยังอยากเข้ามา ผมเลยเร่งขึ้นมาก่อนเพื่อไม่ให้เข้ามาและบีบแตรใส่ครั้งหนึ่ง ผมก็ได้คิดอะไรมากหรอกเพราะมันก็เป็นปกติดีที่รถเลนกลางจะเบียดเข้าเลนขวาเพราะเลนกลางติดคนขนของบ้าง รถจอดบ้าง ช่วงก่อนถึงแยกตลาดคลองเตยเสมอ

พอผมผ่านเขาไปแล้ว เขาก็เข้ามาตามหลังผมนั่นแหละเรื่อย ๆ มาจนถึงแยกไฟแดง ผมก็กระพริบไฟจะเข้าเลนกลาง เพราะรถเลนในจะรอเลี้ยวขวา พอผมกำลังจะหักรถออกไปก็เห็นพี่คนข้างหลังนั่นแหละพุ่งออกมาเบียดไว้ ผมก็ลองเร่งเครื่องแกก็เร่งตาม แต่ไม่ยอมให้ผมออกไปได้ ประมาณว่ากันที่ไว้เฉย ๆ หรือว่าแกจะติดแทกซี่คันข้างหน้า ไม่หรอกมั้ง แค่อยากกวนเฉย ๆ เอออ.. เอาละสิ ดูสิว่าจะทนไปได้สักกี่น้ำ ..

ผมคิดว่าถ้าเขายังขืนเล่นยึกยักตรงนั้นนานนะ ผมจะชนให้มันรู้กันไปเลย เสียเวลาช่างมัน อยากรู้เหมือนกันว่าจะแน่สักแค่ไหน เพราะมันอยู่ตรงแยกและป้อมตำรวจก็อยู่อีกไม่กี่เมตร ตรงหลางแยก ..และอยากรู้เหมือนกันแหละว่าประกันชั้น 1 จะทำอย่างไร

พอเลยแยกนั้นแกก็ขับไปเลนอื่นอีกไม่มากวนอีกหรอก และแกก็เข้าเลนในขับผ่านผมไปช่วงหน้าบ่อนไก่ เพราะผมเตรียมจะออกซ้ายเข้าสาทรส่วนพี่แกคงขึ้นสะพานตรงไปแหละ

ผมก็พอจำทะเบียนได้คร่าว ๆ ว่า ฐฏ หรือ ช 89xx นี่แหละมั้งพอดีมองไม่ทัน แต่หลังจากนั้นก็ไม่เจอแกอีกเลย เอาเป็นว่า อย่ามาให้เจอแบบนี้อีกเลย เสียอารมณ์ เสียสุขภาพจิต เพราะแค่ขับรถก็เครียดพอแล้วยังมาคนแบบนี้อีก ภาวนาว่าอย่าเจอกันอีกเลย สาธุ!!!

พอผมก็ขึ้นตึกจอดรถเรียบร้อยและก็เขียนบันทึกประจำวัน :)