มอไซต์ข่วนข้างกระจกขวา

ขณะที่ผมกำลังจอดรถรอที่แยกไฟแดง (น่าจะแยกท่าเรือหรือเปล่า ? ) ผมก็นั่งคิดอะไรเพลิน ๆ อยู่ก็ได้ยินเสียงกึกขึ้นที่ด้านขวาจของผม อ้าว มอไซต์ของวันรุ่นโดยมีสาวใส่ชุดนักเรียนซ้อนท้ายคันหนึ่งจอดอยู่ไกล้ เอาล่ะสิ กระจกซ้ายรถของผมโดนเข้าแล้วล่ะ จะเป็นไรหรือเปล่านะ !!

ผมมองดูแล้ว เขาไม่มีอาการได้ทำอะไรผิดเลยสักนิด แม้ช่องจะเล็กแต่แกก็ยังจะทะลุต่อไปให้ได้ พยายามเอียงรถเพื่อให้พ้นไปไว ๆ

จังหวะเดียวกันกับสัณญาณไฟเปลี่ยนเป็นเขียวพอดี ผมก็พยายามมองหาแต่ก็ไม่เจอ คาดว่าน่าจะออกขวาไปทางพระราม 4 มากกว่าที่จะตรงไป 5 แยก ณ ระนอง

เชื่อเถอะว่า เวลาที่คุณมอไซต์ซิ่งตัดหน้าหรือ ชะแว๊บหน้า ชะแว๊บหลัง แล้วทำให้เกิดรอยขีดข่วนข้างรถคันโปรดของคนอื่น ผมอยากบอกว่าคุณกำลังทำให้เจ้าของรถทุกคันคนนั้นเสียความรู้สึกอย่างมาก ถ้าคุณคิดเพียงแค่ต้องการทะลุผ่านช่องโดยไม่สนใจว่าจะผ่านไม่ผ่านช่อง แล้วไปสะกิดรถของเขาเข้า .. สักวันคุณจะเสียใจกับการกระทำแบบนี้ของคุณ!!

หากคุณจำเป็นต้องทะลุผ่านช่อง แล้วไปสะกิดรถของคนอื่นให้เกิดความเสียหาย โปรดช่วยหยุดรถแสดงการขอโทษสักนิด แม้มันไม่ได้ทำให้รอยที่รถหายลบไปทันที แต่นั่นเป็นการทำให้รอยข่วนเคืองหายในใจลดระดับลงไปหรืออาจจะหายไปได้ดีทีเลย หรืออย่างก็เป็นการแสดงความจริง ๆ ใจที่มีต่อเพื่อนร่วมทางด้วยกันนะครับ

เมื่อต้องวัดใจที่อ่อนนุช 30

วันนี้ ผมออกจากออฟฟิซช้าไปนอดหนึ่ง เพราะแทนที่จะออกตอน 4.15 ตามที่คิดไว้เพราะมันเป็นวันศุกร์สิ้นเดือน ยังไงเสียรถมันต้องติดแน่ ๆ ล่ะ เอาเข้าจริง ๆ ผมออกจากออฟฟิซประมาณ 4.45 ..

พอเลี้ยวออกจากออฟฟิซเท่านั้นแหละ ดูท่าทางว่าจะรอนานแล้ว แต่ผมก็ยังใจดี คิดว่าขอให้หลุดจากสาทรก่อนน่าจะดีขึ้น มันคงไม่ติดไปไกลนักหรอก พอเลยไฟแดงหน้าสถานทูตออสเตรเลียเท่านั้นแหละ รถขยับตัวช้ามาก ค่อยคลาน เลื่อนไปทีละคันสองคัน แบบนี้ เห็นท่าจะไม่ดีแน่ ๆ

ผมเปลี่ยนแผนดีกว่า เลยตีไฟออกขวา เพื่อกลับรถก่อนถึงแยกสาทร - พระราม 4 แต่กว่าจะกลับรถได้ก็เสียเวลานานมากเหมือกัน

หลังจากที่ผมกลับรถเข้าสาทรใต้แล้วผมก็ซิ่งออกตัวเพื่อจะเลี้ยวเข้าสวนพลู .. มันไม่ง่ายอย่างที่คิดซะแล้ว เพราะตอนนี้รถเยอะกว่าตอนที่ผมออกจากอออฟฟิซอีก เพราะรถเริ่มล้นมาจากแยกสาทรกับนราธิวาส .. ไม่มีทางเลือกแล้วครับ ต้องรอเพื่อเลี้ยวสวนพลูให้ได้

ผ่านไปสัก 10 นาทีผมก็พาน้องแจ๊ซเลี้ยวเข้าสวนพลูได้ ซึ่งผมเห็นว่าโล่งมาก แล้วมันติดอะไรนักหนาที่ปากซอยอ่ะ แล้วผมก็วิ่งไปเพื่อขึ้นทางด่วนตรงถนนจันทร์ ซึ่งก็มาเสียเวลาตรงก่อนขึ้นทางด่วนอยู่นิดหน่อย คือรถมันเยอะน่ะ แต่มันน่าจะดีกว่าทางราบ :)

พอผมจ่ายค่าผ่านทางเรียบร้อยแล้ว ผมก็พอจะเดา ๆ ได้ว่ารถเยอะแน่ ๆ เพราะรถคันที่วิ่งขึ้นไปก่อนเขาตีไฟออกซ้าย แทนที่จะตีไฟกระพริบขวาเพื่อเข้าทางด่วน เอาละสิ ทำยังไงต่อ ขึ้นมาแล้วนี่นา มันจะติดแค่ไหนก็ให้มันรู้ไป...

เมื่อผมวิ่งขึ้นมาถึงตรงทางแยกที่จะไปพระราม 9 กับบางนา ผมก็ถึงบางอ้อเพราะรถเยอะมาก เข้าซ้ายออกขวา กันวุ่นวายไปหมด นี่แหละคือสาเหตุที่ทำให้รถติด

จากนั้นผมก็ค่อยคลานบนทางด่วนไปเรื่อย ๆ แต่ช่วงโค้งพระราม 4 ก็ดูรื่นไหลดี แล้วก็มาชะลออีกทีหลังจากโค้งพระราม 4 ไปท่าเรือ ช่วงนี้วิ่งกันช้ามาก แต่ก็ค่อย ๆ ไปล่ะนะ

จนลงด่วน 62 ผมก็เห็นรถเยอะจะลองเข้าซอยสุขุมวิท 93 เพื่อทะลุออกอ่อนนุช 30 อีกที ซึ่งผมเองก็ไม่ค่อยชอบซอยนี้สักเท่าไร เพราะมันเล็ก รถสองแถว รถตู้เยอะ บางทีรถก็จอกันแบบไม่เป็นระเบียบเลย อยากจอดก็จอด ทำให้การจราจรไม่ดีตลอดทาง

แต่วันนี้ ผมว่ามันจำเป็นต้องแล้วล่ะเพราะข้างหน้ารถคงติดน่าดู กลับรถเข้าซอยนี้ดีกว่า .. ไว้ค่อยพิจารณากันอีกครั้ง

ขณะที่วิ่งอยู่ในซอยก็ไม่มีอะไรหรอก เสียวมากเสียวน้อยก็มีตามจังหวะรถสวน

พอผมเลี้ยวซ้าย ช่วงหน้าโรงเรียนจินดาพงษ์ ก็มีรถคันหนึ่งวิ่งตามกระพริบไฟใส่ และบีบแตรใส่อยู่ข้างหลัง

เอ้า .. ก็ถนนมันเล็ก มีหลุมบ่อท่อระบายน้ำเยอะจะให้ทำยังไง มันก็วิ่งช้าสิ จะรีบไปไหน หาจังหวะแซงให้ได้สิครับ
(ผมเชื่อว่าถ้าผมวิ่งเส้นนี้ทุกวัน มันต้องมีเหตุอะไรสักอย่างแน่ ๆ ถนนแคบ รถเยอะ ข้างถนนมีหลุมท่อระบายน้ำ และคนเดินข้างถนนก็เยอะ มันให้การจราจรไม่ดี )

พอผมมาถึงปากซอยอ่อนนุช 30 มันก็มืดมากแล้วจนต้องเปิดไฟหน้ากันแล้ว ตอนเย็นปากซอยนี้จะออกยากมาก แบบไม่ยอมให้รถเข้าออกเลยผมก็ไม่รู้เหมือนกันนะ ว่าทำไมเขาไม่ยอมให้รถเข้าออกซอยกันบ้าง ทั้งๆ ที่รถก็ติด ๆ และเขาก็ไม่ได้ไปไกลจากทางแยกนั่นเลย จอดติดขวางลำตรงกลางทางเข้าออกนั่นแหละ แบบต้องอาศัยวัดใจกันตลอด

เมื่อต้องวัดใจ ผมเลยต้องเอากับบเขามั่ง ผมออกมาแบบจังหวะเดียวมาอยู่กลางแยก เสร็จแล้วก็ชะลอดูรถที่วิ่งมาทางตรง เพราะผมต้องเลี้ยวขวา ผมก็เห็นปิคอัพคันหนึ่งวิ่งชะลอ ๆ เบียดกับคันข้าง ๆ ของเขาเองนั่นแหละ ประมาณว่า ถ้ามีรถออกมาจากซอย เขาคงจะชะแว๊บเข้าข้างหลังรถที่เขาเบียดมา แต่เผอิญว่าคันข้างของเขาเป็นรถสองแถว

พอรถสองแถวหยุดรับส่งคน แกเลยไปต่อไม่ได้ เพราะหน้ารถของผมมันพ้นออกไปแล้ว แบบเกินเลนกลางแล้ว แกเลยต้องหยุด เพราะไปต่อไม่ได้ .. นี่แหละผมการออกจากซอยของผม ผมจะไม่ออกไปแต่จอดค้าง ๆ ไว้รถคันที่วิ่งมาจอดก่อน ถ้าไม่จอดผมจะไม่ออกไปเด็ดขาด สุดท้ายแกก็บีบแตรใส่ผม ประมาณว่าเสียอารมณ์ทำนองนั้น .. :)

เติมน้ำมันที่ปั้มพระราม 4

เย็นนี้ ผมแวะเข้าเติมน้ำมันที่ปั้มเอสโซ่ พระราม 4 เหมือนครั้งก่อน ๆ ซึ่งก็ปกติหลังเลิกงานแต่ดึกสักหน่อย คือประมาณ 2 ทุ่มครึ่ง

เวลาผมเข้าปั้มนี้ทีไร ผมว่ามันรอนานกว่าที่อื่นอีกนะ มันไม่ใช่แค่ว่า รถเข้าปั้มเยอะแล้วรอคิวนาน แต่มันชอบมีอะไรที่มากกว่านั้น

ครั้งที่แล้ว ผมรอนานเพราะเจ้าของรถ เขางง สับสนเองว่าจะเติมน้ำมันตัวไหนดี ผมเห็นเด้กปั้มออกอาการเบื่อนิดว่าโซฮอล์ 91 ก้ไม่เอา โซฮออล์ 95 ไม่ไม่ใช่ สุดท้ายแกเติมโซฮออล์ 91 มั้ง แต่จะลลงตัวก็นาน ผมว่าไม่ต่ำกว่า 10 นาทีมั้ง แค่เลือกว่าจะเติมน้ำมันตัวไหนให้กับรถเท่านั้นเอง

คราวนี้ ผมไม่แน่ใจว่าเขามีปัญหาที่ระบบเอง คนไม่พอกันแน่ หรือมอเตอร์ไซต์จอดรอเติมน้ำมันแล้วชอบแบบขวางทางเข้าออกที่หัวจ่าย เพราะรถคันที่เข้าเติมก่อนผมก็น่าจะรอนาน เหมือกัน เพราะไม่มีคนมาถามว่าจะเติมอะไร เท่าไร คนขับก็ได้แต่นั่งรอในรถ รอให้พนักงานเข้ามาถาม มาบริการ.. ถ้าบ้านเราทำแบบเมืองนอก ก็น่าจะดีแต่ว่ากลัวจังว่าจะมีปัญหามากกว่าเดิม แบบเติมน้ำมันแล้วไม่จ่ายตังค์:P -ขนาดมีคนช่วยเติมให้ ยังมีข่าวออกมาให้ดูบ่อยว่าได้น้ำมันแล้วขับรถหนีไปเลย ไม่ยอมจ่ายตังค์ .. คิดได้ไงนะ ..

เมื่อมาถึงคิวของผม ผมก็เลื่อนเข้าจอดรอเปิดถัง บอกไปว่าเติมโซฮอล์ 91 จำนวน 800 บาท ได้มา 26.899 ลิตร เพราะลิตรละ 29.74 บาท ..


รอแป๊บหนึ่งก็ เสร็จ .. ได้น้ำมันใส่ถังเป็นที่เรียบร้อย

จากนั้น เด็กปั้มก็บอกให้ปผมเลื่อนรถไปรอข้างหน้านิดหนึ่ง เพราะผมจ่ายด้วยบัตร .. ผ่านไปไม่นาน.. เด็กปั้มก็เดินกลับมาให้ผมเซ็นต์ที่จ่ายด้วยบัตร แล้วผมก็โดนทิ้งอยู่ตรงนั้น ..

ป้ายหน้ารถผมก็ยังไม่เอาออก แล้วผมจะขับออกไปได้ยังไง .. ผมเลยเรียกเด็กปั้มมาแล้วแกก็ถามยังไม่ได้น้ำเหรอ ผมเลยไปว่าป้ายหน้ารถยังไม่เอาออก

แล้วเขาก็ทำตัวเหมือนว่ายุ่งกับรถที่เติมน้ำมันอยู่ แล้วเขาก็เดินมาเอาป้ายรถผมออก จากนั้นก็หยิบเอาน้ำมาให้ผม 2 ขวด แล้วเขาก็เดินจากไป

ระหว่างที่ผมรอ ๆ ผมก็คิดว่าจะหาอะไรกินดีนะ ดึกแล้ว ร้านหน้าปากซอย คงไม่อยู่กันแล้ว งั้นแวะ McDonald ลองดูดีกว่า

เออ.. ผมไม่ยักกะรู้ว่าจอดซื้อแมคโดนัลด์ที่ปั้มพระราม 4 ต้องรับบัตรจอดรด้วย แล้วก็ต้องเอาไปแสตมป์ที่เคาเตอร์ตอนซื้อแมคด้วย เหมือนเวอร์จัง แต่ไม่เป็นไร จะได้รู้ไว้ :)

เกือบเฉี่ยวกับมอไซต์

เหตุเกิดที่ตรงแยกไฟแดงซอยอ่อนนุช 10-12 ในขณะที่รถซ้ายวิ่งไปได้เรื่อย ๆ แต่รถเลนขวาติดไฟจะเลี้ยวขวาเข้าซอยไปทางสวนหลวง พอผมเห็นว่ารถแทกซี่คันหนึ่งออกตัวช้า ผมเลยกะจะชะแว๊บเข้าซ้ายเพื่อจะได้หลบรถติด พอช่วงจังหวะที่ผมจะออกซ้ายก็มีรถมอไซต์ชะแว๊บเข้ามาด้วย โอ๊ะ เกือบชน!!

เมื่อกี้ ผมก็มองแล้วนะว่าไม่มีมอไซตตามมา เพราะมันโล่งแล้ว และเป็นช่วงจังหวะว่างที่รถแทกซี่เขาออกตัวช้า ทำให้มีช่องว่างที่พอจะชะแว๊บได้

ผมว่าน่าจะเป็นที่เสียวกับมอไซต์มากที่สุดตั้งแต่ขับรถ หรือจะเป็นเพราะนิสัยของคนขับมอไซต์ที่ต้องขับรถมาชะลอมองหน้าคู่กรณีเวลาที่เขาโดนทำให้หวาดเสียว เพราะเวลาเขาปาดหน้ารถแล้วเขาจะไม่สนใจเลย หรือไม่ก็ขับหนีไปเฉยๆ เลยก็มี

จะอย่างไรก็แล้วแต่ ถ้าผมไปตัดหน้าเขาจริง ๆ ก็ขอโทษล่ะกัน เพราะผมก็มองไม่เห็นเลยจริงๆ ว่ามีรถมอไซต์ซิ่งตามมา ผมเห็นแต่รถแทกซี่ที่เขาออกตัวช้าตรงเลนซ้ายสุดเท่านั้น ผมเลยต้องซิ่งออกตัวเพื่อทิ้งช่วงแกให้มากที่สุด และผมก็มั่นใจแล้วนะว่าไม่มีรถมอไซต์ขับตามสักคัน ..

เอาเป็นว่า โชคดีครับ แต่อย่ามาเจอกันอีกเลย :)

ก่อนถึงตลาดคลองเตย

พอเลยโค้งฮอนด้ามาได้นิดหนึ่ง ผมก็วิ่งอยู่เลนขวาในสุด เผอิญมีรถสีเทาเข้มอีกคันอยู่เลนกลางอยากจะเปลี่ยนเลนเข้ามา ผมเห็นว่าผมก็อยู่กระชั้นชิดกับรถคันข้างหน้าแล้ว แต่เขาก็ยังอยากเข้ามา ผมเลยเร่งขึ้นมาก่อนเพื่อไม่ให้เข้ามาและบีบแตรใส่ครั้งหนึ่ง ผมก็ได้คิดอะไรมากหรอกเพราะมันก็เป็นปกติดีที่รถเลนกลางจะเบียดเข้าเลนขวาเพราะเลนกลางติดคนขนของบ้าง รถจอดบ้าง ช่วงก่อนถึงแยกตลาดคลองเตยเสมอ

พอผมผ่านเขาไปแล้ว เขาก็เข้ามาตามหลังผมนั่นแหละเรื่อย ๆ มาจนถึงแยกไฟแดง ผมก็กระพริบไฟจะเข้าเลนกลาง เพราะรถเลนในจะรอเลี้ยวขวา พอผมกำลังจะหักรถออกไปก็เห็นพี่คนข้างหลังนั่นแหละพุ่งออกมาเบียดไว้ ผมก็ลองเร่งเครื่องแกก็เร่งตาม แต่ไม่ยอมให้ผมออกไปได้ ประมาณว่ากันที่ไว้เฉย ๆ หรือว่าแกจะติดแทกซี่คันข้างหน้า ไม่หรอกมั้ง แค่อยากกวนเฉย ๆ เอออ.. เอาละสิ ดูสิว่าจะทนไปได้สักกี่น้ำ ..

ผมคิดว่าถ้าเขายังขืนเล่นยึกยักตรงนั้นนานนะ ผมจะชนให้มันรู้กันไปเลย เสียเวลาช่างมัน อยากรู้เหมือนกันว่าจะแน่สักแค่ไหน เพราะมันอยู่ตรงแยกและป้อมตำรวจก็อยู่อีกไม่กี่เมตร ตรงหลางแยก ..และอยากรู้เหมือนกันแหละว่าประกันชั้น 1 จะทำอย่างไร

พอเลยแยกนั้นแกก็ขับไปเลนอื่นอีกไม่มากวนอีกหรอก และแกก็เข้าเลนในขับผ่านผมไปช่วงหน้าบ่อนไก่ เพราะผมเตรียมจะออกซ้ายเข้าสาทรส่วนพี่แกคงขึ้นสะพานตรงไปแหละ

ผมก็พอจำทะเบียนได้คร่าว ๆ ว่า ฐฏ หรือ ช 89xx นี่แหละมั้งพอดีมองไม่ทัน แต่หลังจากนั้นก็ไม่เจอแกอีกเลย เอาเป็นว่า อย่ามาให้เจอแบบนี้อีกเลย เสียอารมณ์ เสียสุขภาพจิต เพราะแค่ขับรถก็เครียดพอแล้วยังมาคนแบบนี้อีก ภาวนาว่าอย่าเจอกันอีกเลย สาธุ!!!

พอผมก็ขึ้นตึกจอดรถเรียบร้อยและก็เขียนบันทึกประจำวัน :)

ผมโดนบังคับให้ขึ้นทางด่วน

พอดีเมื่อเย็นวาน ผมไปงานเลี้ยงของบริษัทที่ Central World ตอนเย็น ๆ กว่าจะออกก็ประมาณ 3 ทุ่ม พอผมออกมาผมก็กะว่าจะออกตรงถนนพระราม 1 เพื่อต่อไปยังสุขุมวิท เพราะจะได้ถึงอ่อนนุชเร็วหน่อย ยังไงก็เป็นทางตรงตลอดเหมือนขาเข้ามา เมื่อตอนเช้า

ผมก็สังเกตตลอดเส้นทางนะว่าตั้งแต่ผมออกจากห้างมา ทำไมเขาปล่อยรถขาออกวิ่งเลนเดียวตลอด แล้วรถจะออกพอไหม ยิ่งตอนกลางคืนคนมาเที่ยวแถบในเมืองเยอะด้วย แต่ผมก็ไม่ได้คิดอะไรมาก คิดว่าน่าจะกันให้รถวิ่งออกเมืองน้อยเท่านั้นเอง รถที่วิ่ง ๆ ตามกันมาก็วิ่งตามกันจริง ๆ ไม่มีคันไหนแซงกันสักที

แต่แล้วผมก็ต้องอึ้ง .. เจอป้ายห้ามตรง แต่บังคับให้เลี้ยวซ้ายเท่านั้น โอ.. โน่ อีกสักครั้ง ผมโดนบังคับให้ขึ้นทางด่วน นั่นคือต้องเสียค่าผ่านทาง 45 บาท จากเพลินจิตเพื่อที่จะไปอ่อนนุช ทำไงดีล่ะ ไม่มีทางเลือกแล้วนิ ต้องขึ้นทางด่วนสิครับ กลับลำไม่ได้แล้ว !!!

อ้าว ขึ้นทางก็ขึ้น เมื่อไม่มีทางเลือก .. คิดว่ารถคงไม่ติดเพราะมัน 3 ทุ่มกว่า ๆ แล้ว .. ผิดครับ แค่พ้นจากตู้จ่ายค่าผ่านทางเท่านั้นแหละ ผมมองไปข้างหน้า รถเยอะมาก ลองมองข้างหลัง .. เอาล่ะสิ เข้าเลนผิดแล้วยังต้องเจอรถติดอีก ฮือออ .. อยากจะโดดลงจากทางด่วน มันเป็นช่วงเวลาที่คิดผิดจริง ๆ เพราะความเคยชินแท้ ๆ

พอวิ่งขึ้นทางด่วนก็ต้องค่อย ๆ ขยับตาม ๆ กันไปเพราะรถมันติด วันศุกร์เป็นแบบนนี้ทีไรตายแน่ ๆ รถอะไรก็ไม่รู้เยอะแยะไปหมด

พอถึงพระราม 9 ตอนแรกก็คิดว่าจะลงแต่ท่าทางรถมันก็น่าจะเยอะ ผมเลยต้องยอมจ่ายค่าผ่านทางอีก 20 บาทเพื่อไปลงที่ศรีนครินทร์ จะได้ง่ายหน่อยหนึ่ง เพราะคุ้นเคยดี

สรุปก็คือ อย่าไว้ใจทาง (อย่าวางใจคน) แม้ทางจะตรง ก็ใช่ว่าจะสามารถนำพาเราไปสู่จดหมายปลายได้ เพราะโดนเปลี่ยนการจราจร รถต้องเดินทางตามจราจรที่ตำรวจวางไว้ !!

เรื่องวุ่น ๆ ที่ปั้มเอสโซ่

พอดีว่าผมจะต้องเติมน้ำมัน เพราะมันขึ้นเตือนแล้วและพรุ่งนี้ผมจะต้องออกแต่เช้าไปทำธุระที่ Central World ตั้งแต่เช้าจนเย็น ผมเลยจะเติมน้ำมันให้เสร็จซะก่อน

พอวิ่งเข้าปั้มเอสโซ่ที่พระราม 4 ผมก็เข้าผิดตู้เพราะไม่รู้จริง ๆ ว่าตรงไหนที่มันมีหัวจ่ายของโซฮอล์ 91 เลยขับเลยตู้จ่ายที่สองเข้าไปหน้าแมคโดนัลด์แล้ววกกลับมาที่ฝั่งหน้าโลตัสเพื่ออ้อมเข้ามาที่ตู้แรก ประมาณว่าวิ่งรถเป็นเลข 8 ไปในปั้มเล่นเลย (ลองเขียนเลข 8 โดยลากเส้นจากล่างซ้ายขึ้นบนขวาดูดิ) กว่าจะเข้าตู้จ่ายได้ก็เสียเวลา กินที่รถที่จะเข้าปั้ม เข้าโลตัสเยอะแยะไปหมด มันจะเป็นนี่หว่า เด็กปั้มก็ไม่มาโบกรถให้เลย

ผมต้องยอมหน้าด้านหน้าทน เพื่อเข้าให้ได้ ขวางก็ต้องยอม .. รู้ว่าไม่ดีแต่มันต้องเป็นแบบนี้แหละ :P

พอผมเข้าจอดที่หัวจ่ายได้ ก็บอกให้เด็กปั้มเติมโซฮอล์ 91 จำนวน 800 บาท เพราะคิดว่าจะจ่ายด้วยบัตรเครดิต ขืนเติมแค่ 500 แล้วจ่ายด้วยบัตร มันก็ยังไงอยู่อ่ะ

และผมก็ได้น้ำเปล่ามา 1 หนึ่งเป็นของแถม ซึ่งเมื่อก่อนเอสโซ่จะแถม 2 ขวดใหญ่ :)

วันนี้เติมน้ำมัน 500 บาท

วันนี้ ผมออกสายหน่อย เพราะอะไรไม่ทราบเหมือนกัน ตื่นมาก็ตอนประมาณตี 5 จากนั้นก็นอนเล่น iPhone ตัวใหม่จนลืมตัว พอตี 5.45 ก็อาบน้ำเตรียมตัวไปทำงาน

วันนี้ก็มีเรื่องลุ้นอีกเหมือนเดิม คือน้ำมันจะหมดถังแล้ว มันขึ้นไฟเตือนมาตั้งแต่เมื่อวานตอนเย็นแล้ว แต่ไม่อยากเติมตอนเย็น

พอเติมน้ำมันเสร็จ ผมก็เลียบเลนซ้ายเพื่อจะเข้าไปทางสุนทรโกษาเหมือนเดิม ด้วยเหตุผลเดิม ๆ นั่นแหละ พอสายแล้ว รถเส้นพระราม 4 การจราจรจะไม่ค่อยดีนัก

วันนี้ ผมดูแล้วรถก็ไม่เยอะมาก แต่ว่ามีเรื่องเสียวอีกรอบตรงหน้าโรงเรียนก่อนเลี้ยวซ้ายเข้าพระราม 4 ผมก็วิ่งเลนขวามาธรรมดาแหละ แต่สังเกตว่ามันมีรถอยู่เลนกลางไปช้า ๆ จะเข้าเลยก็ไม่ดี เพราะเดี๋ยวไปติดหน้ารถเมล์ใต้สะพานลอย ผมขอขับเลยไปหน่อย แล้วพอจะฉีกเข้าซ้าย โอ.. โน่ มัรถแทกซี่อีกคันจะเข้าขวา หักหลบทันทีครับ ไม่ต้องรออะไรหรอก ดีที่ออกตัวไม่แรงมาก เลยพอมีเวลาผ่อนแรงและชะลอได้

อัพเดทราคาน้ำมันที่เติมวันนี้ครับ ..

วันที่ 9/17/2009 6:41 AM (ตามใบเสร็จ)
ชนิดน้ำมัน Gasohol 91
ราคาลิตรละ 30.34 บาท
จำนวน 16.50 ลิตร
จำนวน 500 บาท

แปลกใจมั้ยที่คราวนี้ ผมเติมไปแค่ 500 บาทเพราะมีตังค์ติดกระเป๋าเท่านี้จริง ๆ อีกอย่างก็อยากลองเปลี่ยนดูเท่านั้นเอง จะได้รู้ว่าถ้าเติมแค่นี้จะอยู่ได้กี่วัน แต่ผมคิดว่าน่าจะอยู่ได้สักอาทิตย์กว่า ๆ เร็วช้าก็ไม่เป็นไร และวีคเอนนี้ผมคงไม่ได้ออกไปไหนหรอก